Advertenties
Oxygen

Terwijl ik sliep
gingen de lichten
in mijn hart aan
Met de strelende verse wind
gaf je me een beetje melodie
In mijn gedachten
was je de inspiratie
van mijn acties
van mijn vorm
van denken en van houden
van de stilte
zonder eenzaam te zijn
Een raam was open
de wind raakte mijn gezicht
met narcis geuren
vulde jij mijn harte
met een lied
De stilte tussen noten
verlangens van mijn waanzin
Met een wolkendek
om mij heen
zag ik hoe jouw handen
streelden mijn ziel
Argeloos

Het was middernacht
toen ik jouw gedicht las
Boeiende zinnen
als een fascineerde symfonie van vivaldi
Ik streel het papier
terwijl jouw woorden
door
mijn ader sijpelt
Ik probeer het voor te lezen
maar ik kon het niet uitspreken
Verwar het licht
bij nacht met
één van de dag
plotseling kon ik niet meer zien
het verschil van de dag en nacht
Woorden die waaien
door mij heen
ze verleiden me
ze verstikken me
ze beminnen me
daal in mij neer
en zeg me
dat je bent
Het was middernacht
mijn ogen verwarden
het principe
en het eind
terwijl mijn antwoord
aan de
andere kant
van mijn idylle was
Inzicht

Wie begon ermee
geesten in de hemel
mensen met hun stem
Zuchten met woorden
van liefde
een teer onderwerp
Engelen die uit hun hart zingen
totdat het licht ontstoken werd
ze stromen in mijn hart
in mijn gedachten ben ik bij je
Lange nacht
wat een zware zee
Wat is de zin van het leven
word je er niet moe van
De tijd stond stil
alsof er niets gebeurd was
Geruchten die de hemel kent
een dwingende noodzaak
De regen wil niet zijn tranen drogen
De wolken proberen
sterk te zijn
Er is een beetje tijd
verdwijnen de sterren meteen
Ik loop door
zo sterk als ik kan
Het heil en ellende voelen
een vreselijk heimwee
Een ingehouden adem
Vang me
als ik val
Sommige zeggen
Jouw gedicht was
een stuk van de hoek
waar mijn brandende mond
aan de waterkraan drukte
Zoete woorden
waarmee ik een stukje
viool kan spelen
Zachte verzen
die ik kan strelen
tot de dag zal aanbreken
Vervolgde minnaar
die zijn stem moet verbergen
met zijn opgestoken sigaret
blaast hij zijn verdriet
uit beetje bij beetje
Jouw gedicht was
een stuk van de hoek
zoals de leegte
die ze zo gezocht had
zoals de wind
die verkoeling voor mijn brandend hart bracht
Jouw gedicht was
een stuk van de hoek
als een vuur
als pijn
als korte fragmenten
van grote zeggingskracht
over de melancholie
en de eenzaamheid
De schemering valt
De tijd verstrijkt
Niets meer wil ik zeggen
in die treurige middernacht
Ausencia

Sí en una de tantas
mañanas le puedes hablar,
dile que mi mente
no cesa de pensarlo,
no puede separarse
de su imagen,
como el árbol al fruto,
como el agua fluye del río,
como la pasión de un amante desesperado por amar.
Sí en una de tantas
mañanas le encuentras,
dile que su ausencia
me esta matando,
pero aún así lo pienso………
Sí en una de tantas
mañanas le ves,
dile que lo estoy esperando,
dile que no tarde tanto,
pues este duro invierno
sigue helando
mi lúgubre corazón.
Sí en una de tantas
mañanas le ves,
dile que me gusto
escribirle en una,
fría y triste noche de septiembre
Sporadisch

Een vers schrijven
als een gevlogen kunstenaar
Ik laat dingen
in mijn geest toe
ook in mijn lichaam
De maan en de sterren willen hebben
het is een soort weemoedigheid
Het motregent in mijn hart
De zon schijnt te laat
Probeer iets bijzonder te maken
tussen zo veel smart
Verliefd in mijn dromen
ze barstten als een kristal
Elkaar in de regen ontmoeten
in een ijskoude nacht
mijn vochtige mond
een brandend gat
zoete woorden
waarmee je mijn hart vastmaakt
zeker ging een beving door mijn hart
Een lied over liefde
het duurt niet zo lang
ik voel me
alsof ik hier niet wou zijn
ik miste het licht
ik hoor geen muziek
alleen de schaduw van de wind
Daling

Het waaide zacht
Ik wist niet of het de wind of de geur van jouw parfum was
zo zoet als honing
zo vers als de lucht
die mijn oor aait en ik hoorde alleen mijn ademhaling en het bonken van mijn hart
Hij streelt mij
ik voel me
zo warm als de zon
die mijn huid
doordringt en brandt
De dag was een symfonie
totdat de schemering kwam
De regen is begonnen
Mijn haar werd nat
Ik haalde diep adem
en ik liet de lucht tussen mijn tanden ontsnappen
Lichterlijk

Een paar nachtelijke avontuurtjes
voor het magische
dat tussen jou en mij hangt
Ik zal je leven laten leven
als je de deur
van je hart openmaakt
kun je mijn stem horen
hoor je mijn lied
zie je mijn silhouet met mijn hoge hakken en mijn lippenstift
Kijk even naar buiten
mijn lippen zijn duivels rood
met een kus van mijn mond
bereik je de hemel
en praat je met god
Wil je me iets zeggen
met elk woord gefluisterd
blijf bij me slapen
laat je geur in mijn laken
of je smaak achter
op mijn schouders
Laat me je de hele nacht wakker houden
je hart naast het mijne slaat
in de stilte van je kamer
met je ogen als woestijn
en je sexy glimlach
Jouw stem

Met jouw stem in mijn oor
vlieg ik met dode vleugels
naar de maan
er zullen geen bronnen
van pijn meer zijn
Met jouw stem in mijn oor
zie ik de bomen
daar dan bloeien
Met jouw stem in mijn oor
voel ik mijn hard
steeds maar groeien
Met jouw stem in mijn oor
kan ik alle smarten
der aarde weer aan
Met jouw stem in mijn oor
voel ik jouw kus op mijn wang
en de hartstocht waarin
je mij in brand zette
Met jouw stem in mijn oor
blijf ik steeds aan jou denken
Ik verlies me
in de werkelijkheid
Jou licht begeleidt me
naar de sonar
Ik zoek je, mijn schat
Jij, zo perfect, alleen jij
Producent van mijn verbeeldingskracht
Voor jou verlies ik het verstand
Met jouw stem in mijn oor!
Met jouw stem in mijn oor!
Intentie van woorden

Verzen
waarnaar enkelen hunkeren
Een vloed van woorden
De geur van bladeren
Verzen
die enkelen haten
Een vloed van tranen
vervloekte zinnen
die de gedachten niet verlaten
Mensen
die de nachten wakker blijven
Anderen
die de dagen in fantasie willen
doorbrengen
Het droevige leven
De liefde
die groot verdriet geeft
Men luistert naar
een harmonieuze symfonie
waardoor de angst zich losmaakt
Gedichten prikkelen de geest
Iedereen lijdt daar aan
Gedichten prikkelen de geest
Je ontdekt een mogelijkheid
De zon verdwijnt achter de woestijn
terwijl de dagen vervagen
Arme zielen van deze wereld
blijf maar dromen
In de immense nacht
met de grote eenzaamheid van de maan
Schim

Gedachten die mij kwelden
Vervolgden en ontstelden
Verdreef hij zacht
Ik viel waarachtig
in de diepte van de duisternis
Stemmen bereiken mijn oor
Ze spraken tot mij
in deze stille nacht
In mijn gedachten kwamen zomaar bloemen
op klaprozen catussen
Mijn hart naam een vlucht
uit de chaos van mijn lakens
Gedachten die mij kwelden
Ze waren de meest melodramatische
de meest leugenachtige
uitputtend

Mijn ziel heeft lang
in een kist gelegen
Alsof het moet zijn
Een aantal verschillende
tonen achter elkaar
heel melodieuze en lirisch
net als een messozopraan
De stof uit de kist dwarelt
Een heel enkele keer
gevoelens losgemaakt
Een windvlaag besproeit
mij met zand
Ik kwam terug naar deze donkere en koude plaats
De snaren van de chello
waren kapot gegaan
Tranen opwellen
Ik weet het niet meer precies
niet helemaal